Bütün iyi dilekler ve selamlardan sonra…

Dilenciden sultana köleden efendiye



Sen ki muhebbet gülistanıma revnak bağışlayanım,efendimsin

Sen ki arzum,emelim,hicranım ve elemimsin

Ayrılığından dolayı yardım dilemeye takatim yok senden ,kapında kendini kaybedenlere gıptayla geçen ömrümde bir takate de ihtiyacım kalmadı artık.Sevgili eşiğinde ölene değil sağ kalana şaşmak gerekir,der bir bilge ama ben senden uzakta,aşkınla hasta,ama aşk sayesinde sıhhatteyim.

Araya bunca yılın hasreti girmişken bir gün seni görmeye dayanabilir miyim bilmem,ama her sabah seni görüyor ve yüzünden aldığı güzellikle insan içine çıkıyor diye güneşe,eşiğini döne dolaşa senden nur çalıyor diye her akşam mehtaba bakıyorum bilesin.’’Bu gün nasılsın ey kainatın başı dönmüş yıldızı’’diyorum ona hasbihal ediyorum.’’ne haldedir sevgilim hoş mudur safaca mıdır İstanbullar sultanı bu gün?
Diye tekrar soruyorum.

Hiç benim bulunduğum yerden daha kederli bir aleme doğdun mu sen;hiç aşkta altüst olmuş bencileyin bir firkatzede üzerine parladın mı? Diye sitem ediyorum bazen …

Velhasıl günlerce ve gecelerce güneşlere ve aylara durmadan ve dinlenmeden seni seviyorum,hala bir haberini alamayışımı şikayetle söylüyor,anlatıyorum.

Senin beni unutma ihtimalini hatırlayıp çıldırıyorum bazı günler ve bazı geceler yüzünü eskisi gibi hayal edemeyeceğimden korkup kahroluyorum.

Sonra tevbeler ediyorum.
Seni unutma ihtimalini düşündüğüm için.

cok güzel bir yazi canim
Alinti yapmak istedim yazidan fakat yazinin tamami cok güzel bir satirini bile ayiramadim...