Üyelik tarihi: Aug 2006
Nerden: konya
Teşekkür & Tepki
Tepki:0
Karizma REP Gücü : 1449
REP Puanı : 1
REP Seviyesi :
İletişim
Reklam Alanı ç....anla iştee.... ANLA İŞTE Sana yazmaya çalıştığım şu kelimelerdeki ifadeler eksik, kelimeler yaralı biliyorum..Tam, tamına anlatamadığım içinde kelimeler cılız..Hiç bir harf taşımıyor, anlatamıyor, tanımlayamıyor sana karşı olan bu duygularımı... Sevda denizinin ortasında, derin acılar hisseder mi hiç insan? Neşeli gülümsemelerin içine, hüznü yerleştirir mi durup dururken..Gözlerine yaş damlacıkları, diline sitemli sözler, yüreğine burukluk, çöreklenir kalır mı aylar boyu...Gelmeyeceğini bildiği bir kaç satırlık yazı için, posta kutusunu hep aynı heyecanla açar mı...Söyledim ya, başka bir his bu...Anlatamıyorum, anlatmakta güçlük çektiğim, aynı zamanda adını bir türlü koyamadığım bir his...Ne kadar yalnızsam, o kadar seninleyim şu günlerde... Belki de en başında, tutup seni en derinlere koydum diye oldu bunlar...Kimseler sana ulaşmasın diye, kimselerin bilemeyeceği, bulamayacagı mekanlara götürdüm içimdeki seni...Yüreğimin en derinliklerinde tuttum...Anlıyacağın dipsiz kuyulara gömdüm, dendime sakladım seni..Derine, hep daha derine...Yüreğimde ki seni yapayalnız, sadece bir tek kendime bıraktım..PAYLAŞMADIM SENİ KİMSELERE..Denizlerin olan gücüyle gelip vurduğu dalgaların, acılı duvarları gibiyim..Duvarlarım yosunlu, duvarlarım kaygan, duvarlarımdan hiç tükenmeyen bilmeyen sular damlıyor...Tutunamıyorum hiçbir yere..Renklerim, gün içinde değişiyor adeta.. Soluyorum, ama nefes alamıyorum..Güneşin sıcaklığı ulaşmıyor içime..Küfleniyorum, yaşlanıyorum...Yalnızlıklar peşimden geliyor..Dokunduğum her ıslak duvardan, yalnızlık bulaşıyor üzerime...Biliyorum, bütün bunlar, hep benim suçum.Nedenmi.. Seni sakladığım yere ulaşamaz oldum...Yollar, gitgide uzadı, bulunmaz ve ulaşılmaz bir hale geldi..Ümidimi ısıtacak, parlatacak, kımıldatacak bir şeylere ihtiyacım var..Ah onun ne olduğunu biliyorum...Çünkü, sonu sana geliyor her cümlenin..Her şeyin başında, içinde ve sonundasın..Bu değişmiyor...Öylesine içimdesin ki...Birden aklıma geldi, tuttum sana birkaç satırlık mektup yazdım bugün..Bundan dolayıda çok mutluydum... Gün içinde neler yaptığımı, nelere kızıp, nelerle mutlu olduğumu, tek tek anlattım... Mevsimlerin ve insanların nasıl karşılık ve beklenmedik olduklarını yazdım kelimelerimde...Yine zamansız yağmurlar dedim, Daha önce, hiç bu kadar zayıf değildi güneş ışınları dedim..Gerçekten buradaki sensiz beni hala hatırlamayacakmısın, bir telefonda halimi sormayacakmısın, bu umursamayışın daha ne kadar devam edecek dedim... Yazdıklarım çok uzun olmuştu...Başından sonuna kadar okudum da..Neler yazdığımı merak etmiştim..Sonra çekmecemden bir zarf çıkarıp, adını yazdım..Büyük harflerle, yalnızca adını...Adresini bilsem gönderir miydim, bilmiyorum...Sana yazdığım mektup cebimde...Cebim yüreğime yakın..Yüreğim sende...Sen ise yüreğime yakın... Öyleyse mektup sende...Bu kadar YÜREĞİMDESİN ANLA İŞTE...
Benzer Konular 
