Aşk...incitir (sebebi(m) sensin...)
Yok yoksen değilsin acıt(y)anbizzat benim.
Kendi halimbirbaşımalığım ve ben
yalnızca ben...
(Sevmem zamansızdı.Acımaktam da zamanını buldu...)
Gülüşlerim öksüzyetim...kimsesiz işte. (herşeyim(miy)din)
Oysa kendime yeterdim ben eskiden.
Tek başıma yapardım kahvaltımıçıkardım dışarıgez-dolaş...
Yalnız uyurdum geceleriyatak dar bile gelirdi...
Hep tektimhep bendim. Ya şimdi...?
(tammışım gibi...eksikmişimnerden bileyim...)
Biletsiz yolcuydun içimdeki seferdeve ben sevmezdim eksiği olanları
eksiği bi bilet dahi olsa...
İşte herşey aşk kitabına uyuyordu...Zamansızdıbir andaydıeksiği-fazlası önemsizdi
tek gereken sevgiydi...
Bir kadın ve bir adam...
Kadın mağrurduadam güvenilir (mi?)
Kadın korkaktıadam alabildiğine cesur
Ve kadın kan(a)dıadam kadının gözyaşına takılıkaldı...ilelebet!
Acı dile geldisustu(m)
Yetmedikan kustu(m)
Oysa kadın yemin etmiştibir daha sevmeyecekti
Sırf aşk kitabı doğrulansın diyeyolcu biletsiz olsa bile
eksik bir sevdayı yalnızlığa tercih etti(m)...
Ve aşk incitti...(pişman değilim)...
