Davet`in bes devresi olup birinci devresi:
Nübüvvet devresidir.



Davetin ikinci devresi:En yakin hisim ve
akrabayi, Ahiret azabiyla korkutup uyarma devresidir.Davetin ücüncü
devresi:Kendi kavmini,Ahiret azabiyle korkutup uyarma devresidir.Davetin
dördüncü devresi:Kendilerine, daha önce Ahiret azabiyle korkutup uyarma
devresidir.Davetin besinci devresi ise: Zamanin sonuna kadar, bütün Cinlerden ve
insanlardan, kendilerine davet erisebilecek olanlari, ahiret azabiyle korkutup
uyarma devresidir.




PEYGAMBERIMIZIN VAZIFESINI ACIKTAN
ACIKLAMASININ EMREDILMESI




Peygamberimiz, Tebliğin ilk devresi olan
nübüvvet devresini üç yıl geçirdikten sonra



açıktan tebliğ emri geldikten sonra
akrabaları olan Abdülmuttalip oğullarını kendisine inanmalarını ve ona yardımcı
olmalarını istemişti.



Fakat akrabaları kendisine yardım etmediği
gibi Amcası Ebu Leheb hakaret etmiş, bizi buraya bunun için mi çağırdın diyerek
hakaret etmişti.



Bundan sonra Peygamberimiz, Kureyş
kabilelerini, Safa tepesi yanına toplayarak onları İslama davet etti, bu
davetten de Kureyşilerden açık bir destek alamadı. Hatta Amcası Ebu Lehep
Peygamberimize Hakaret ederek ona taş attı, bunun sonucu Tebbet suresi inzal
oldu.








İŞKENCELER




Peygamberimiz tebliği açıktan yapmaya
başlayınca Kureyşiler müslüman olanlara işkence yapmaya başladılar.



Bu işkencelerin en fazlasını Peygamber
efendimiz Aleyhisselam görüyordu.Ona, hakaret ediyorlar,namazını kılarken
üzerine pislik atıyorlar,geçeceği yollara diken,butrak gibi şeyler saçıyorlardı.
Secde de iken Deve İşkembesini ve pisliğini kafasına atıyorlardı.



Diğer Müslüman olan insanların da hemen
hemen hepsi işkence görüyordu. Bunlardan köle ve cariye olanların işkencesi
öylesine ağırlaşmıştıki tahammül sınırlarını aşmıştı.



En çok işkence gören Sahabileri şöyle
sıralamak mümkün:



Bilal-i Habeşi,Zinnure Hatun,Ümmü Ubeys,Nehdiyye
Hatun,Amir b.Füheyre,Lübeyne Hatun, Ebu Fukeyhe,Habbab b.Eret,Yasir b.Amir,Miktat
b.Amr,Suheyb b.Sinan, vb...








EBU CEHL'IN PEYGAMBERIMIZI ÖLDÜRMEĞE
KALKIŞMASI



VE NADR B.HARİSİN BİR KONUŞMASI ,



Nadr b.Haris'in Peygamberimiz Hakkındaki
Konuşması:



Ebu Cehl, başından geçeni, Kureyşli
müşriklerine anlatınca, Nadr b.Haris, kalkıp "Ey Kureyş cemeati ! Vallahi, sizin
başınıza hiç bir zaman, bir benzerile mübtela olmadığınız,bundan sonra da, kolay
kolay çaresini bulamayacağınız bir iş gelmiş bulunuyor!



Muhammed; Şakaklarına ak düştüğünü
gördüğünüz zamana kadar, içinizde,en çok hoşunuza giden bir gençti.



En doğru sözlünüz ve en emininiz idi.



Nihayet, size getirdiği şeyle gelince, ona
(Sihirbaz!) dediniz.



Hayır! Vallahi, o, bir Sihirbaz değildir!



Biz, Sihirbazları ve onların üfürmelerini,
düğümlemelerini görmüşüzdür.



Siz, ona (Kahin!) dediniz.



Hayır! Vallahi, o, bir kahin değildir.



Biz, kahinleri ve onların titreyişlerini,
görmüş ve Seci'li sözlerini, dinlemişizdir



Siz, ona (Şair!) dediniz.



Hayır! Vallahi, o, bir Şair de, değildir.



Biz, Şiiri görmüş ve onun her çeşidini:
Hezec'ini, Recez'ini.. dinlemişizdir.



Siz, ona (Mecnun!) dediniz.



Hayır! Vallahi, o, bir mecnun da değildir.



Biz, delilikleri, görmüşüzdür.



Onun ise, ne boğulması, ne çarpınıp
titremesi, ne evhamlanması, ne de,



sözlerini, karıştırması, vardır.



Ey Kureyş cemeati! Durumunuzu iyice
düşününüz, gözden geçiriniz!



Çünki, vallahi, sizin başınıza, büyük bir
iş gelmiştir ! ' ' dedi