Anlatamadım anlatamayacağım herhalde her geçen gün uzaklaşıyoruz birbirimizden her geçen gün yaşadıklarımızın biri siliniyor gözümün önünden göz göre göre bitişimizi bittiğimizi görüyorum ama hiç bir şey yapamıyorum anlatıyorum ağlıyorum hiçbir şey değişmiyor. Çaresiz kaldım.

Eminim ki kendi canıma kıysam hiçbir şeyin değişmediğini ruhumda görecek. Benim için ağlayan üzülen ailem ve beni gerçekten sevenler olacak ve akıllarına her geldiğimde içleri cız edecek tek bir kişinin hariç beni sevmeyenlerin arasında olan hiçbir zaman kıyamadığı olamayan ve beni anlamayan sevgilimin.

Bunları ve daha yazmadığım birçok şeyi biliyorum. Sevilmediğimi değerimin olmadığını beni uyaran insanlardan bile daha iyi biliyorum benim yaptığım umutla her şey düzelecek diye beklemek sabırla beklemek ya da benimki başka bir değişle yüzsüzlük bilmiyorum. Yapamıyorum değil yapmıyorum. Başından beri gururumu kullanmak istemedim. Bu seferde gururum yüzünden bitmesin diye çırpınıp durdum.

Sağlıklı değilim sağlıklı düşünemiyorum. Ailemin söyledikleri kötü sözler canımı acıtıyor onların acısı geçiyor ama sevgilimin söylediklerini hep içimde taşıyorum çünkü ben ona canımın yarısı diyorum bunun anlamını bilen var mı? Canım gibi kendim gibi seviyorum.

Benim umurumda olan tek şey beni anlamayan anlamaya çalışmayan ya da anlayıp da anlamamazlıktan gelip her şeyi bilip de kulağının üstüne yatan bana değer vermeyen bir şey gördüğünde sadece kendini düşünen beni aklının ucundan bile geçirmeyen beni hala geçecek bitecek diye umutlandıran meleğim

Hala meleğim diyebiliyorum.

Kendim yürüdüğüm zaman saçma sapan bir eşya dahi olsa sevgilimi düşünüp bu bile yakışırdı diye düşünüyorum. Oysa onun için ne düşündüğüm önemli değil onun ne istediği beğenip beğenmediği önemli.

Yalnız kaldığım zaman ondan başka hiç bir şey düşünemiyorum. Hatta TV izlerken kitap okurken müzik dinlerken yemek yerken giyinirken süslenirken ojelerimi sürerken bakkala giderken misafirlikte ya da misafir varken ağlarken gülerken hastayken her şeyde ama her şeyde onu düşünüyorum. Şu aralar hapımı içecek kadar yemek yiyip ağlayıp ne olacağım biye düşünmekten başka bir şey yapmıyorum.

Ne olacağım ben. Bana ne olacak tek düşündüğüm bu BİZ DİYE BİRŞEY YOK ARTIK BİZ BİTTİK ARTIK biliyorum tamamen kopsak onun hayatında hiç bir şey değişmeyecek kaldığı yerden devam edecek hayatına ben diye bir şey kalmayacak içinde sabah bensiz uyandığında hiç bir şey değişik gelmeyecek kalbi deli gibi çarpmayacak boğazında bir şeyler düğümlenip kalmayacak simit yerken ya da çocuk reklâmlarını seyrederken bile gelmeyeceğim aklına

Peki ya ben şu anda onsuz eli kolu bağlı oturan hatta oturamayan evin içinde bir o yana bir bu yana koşup saçmalayan ben 2 saat aramadı diye kendimi yiyip bitiren ben ne olacağım. Hayatıma kaldığım yerden devam edebilecek miyim? hayatımı nerden bıraktım onu bile unutmuş durumdayken nasıl kaldığım yerden devam edeceğim.



Biri bana neden ayrılmıyorsun çok güzelsin neden yazık ediyorsun kendine dediğinde ezilmekten büzülmekten bıktım yoruldum atık. Cevap olarak demek isterdim ki ‘’o beni sevdiği için tüm bunları yaşıyoruz birbirimizin değerini anlamak için bunları yaşıyoruz. ben onu çok seviyorum oda beni çok seviyor’’ diyebilmeyi o kadar çok isterdim ki ama değil işte böyle. Sevgilimin savunulacak hiçbir tarafı kalmadı ‘’bana kötü günler yaşattı ama ertesi gün bu kadar güzel bir şey de yaptı’’ diyemiyorum. İnsanlara sadece cevap olarak ‘seviyorum’ diyebiliyorum. Tabi hissettiğim sevgiyse ayırt edemiyorum sevgimi alışkanlık mı diye sonra düşünüyorum alışkanlık olsa sadece o yokken yokluğunu hissederim özlerim üzülürüm ağlarım ama ben yanı başımdayken evime 20 dakika uzaklıktayken bile özlüyorum.
Sadece bir derste 40–45 dakika ayrı kalıyorum o zaman bile onu görünce sarılıp onu doya doya koklayasım geliyor

Neden ne yaparsa yapsın tavrımı ortaya koyamıyorum. Neden bende buradayım ve senin hayatındayım diyemiyorum. Kimse bana acımasın istiyorum. Kimse yazık demesin. Çünkü ne yapıyorsam kendime yapıyorum. Kendim edip kendim buluyorum.

Doktorumun bana dediği gibi yine de şükrediyorum rabbime sevgilim yinede iyi bir insanmış ki bana ne yaşatacağını şimdiden gösterdi. Kederimi değiştirip mutlu olmak ya da değiştirmeyip ömür boyu haplarla yaşamak benim elimde

NE ZAMAN BİTECEK BU İÇİMDEKİ BİTMEK BİLMEYEN ACI

YAŞADIĞIM ŞEYİN NE OLDUĞUNU BİRİ ARTIK SÖYLESİN BANA!

NELER OLUYOR MELEĞİME