Gülüyorum,
bunca yaşanandan sonra bana kalanlara bakıyorum bir de sana..
Susuyorsun,
ve bana en çok bu koyuyor,
söyleyecek hiç bir şeyin olmaması çok kötü..
Oysa ben sana koca bir masal yazmıştım.
Senin olmadığın zamanlarda bile
kendimi hiç sensiz bırakmamıştım..
Verdiğin sözlerin hiç birini söylemeni istememiş
ama inanmıştım işte..
ben sana anlatmıştım;
yapma demiştim canım çok acıdı,
parça parça oldu bu yürek incinmekten..
annemin sarılışı bile iyi gelmiyor artık gönlüme..
gülmüştün..
anlamamıştım..
sen geldiğinden beri gitmenin hesabındaymışsın meğerse..
gittin..
ardında küçük bir kız çocuğu bıraktın..
bir cuma akşamı ve bu kız ıslanmakta..
gözyaşları yağmura karışıyor..
sokak sokak geziyor,
sokak çalgıcılarına şarkı söylüyor..
benim sevdam sarhoşların dilinde gezmemeliydi..
benim sevdam meze olmamalıydı o kadınlara,
benim sevdam harcanmamalıydı bir gece de..
ben o sevdaya bir ömür vermiştim..
gidişinin kaçıncı günü?Saymadım..
sayarsam alışamam sensizliğe..
nefes alamıyorum zaten günlerdir,perdelerim hep kapalı..
neden,neden,neden
bunu soruyorum kendime
ama sen olmadığın için bir cevap veremiyorum..
yaralarım daha bir ağırlaştı senin yalanlarından sonra..
sen beni yaraladın,ben sana bir ömür verdim..
bu ne biçim adalettir?
artık noktayı koymalı bu hikayeye,
ama ben yinede virgül koydum
belki dönersin diye...
Benzer Konular 
