İlk okul birinci sınıftaydık.Onu görünce heyecanlanır söyleyeceklerimi unuturdum karşısında.Zaten o zamanlar utangaçtım pekte konuşamazdım.Neyse ikinci sınıfta oturduğumuz mahalleden taşındık başka bir yere.Yeni okuluma alışmaya çalışırken bir baktım ki ne göreyim o da okuduğum okulda ama başka sınıfta. Bu bile benim için yeterdi derken ilk okul bitti.Orta okula başladık.Bu sefer aynı sınıftaydık.
Onu görünce her seferinde bir başka oluyordum. Orta 3'e geldiğimizde sınıfta ona aşık olanların sayısı epey artmıştı.Bunlardan biride yanımdaki en samimi arkadaşımdı. Oldukçada yakışıklıydı. Bence de sevdiğim kız için en uygun aday oydu. Arkadaşım bana onunla çıkmak istediğini ama bunu ona söyleyemeyeceğini bunu benim yapmamı istemişti. Başımdan aşağı kaynar sular dökülmüştü. Nekadar ben bunu yapamam dediysemde beni ikna etmeyi başarmıştı. Apar topar beni ite ite kızın yanına götürdü ama ben arkadaşımdan daha çok utanıyodum. İlk defa bir kızla konuşacaktım. Üstelik en sevdiğim kızla en sevdiğim arkadaşım için. Daha ne söyleyeceğimi düşünmeden kendimi kızın yanında buldum iyimi. Noldu dedi.Ya m...
sana çıkma teklif ediyo dedim hemen uzaklaştım kızın yanından.Arkadaşım geldi noldu dedi bende durumu anlattım.Peki kız sana ne cevap verdi diye sorunca bilmiyom dedim ben hemen uzaklaştım kızın yanından dedim. Ya kızın karşısında utancımdan parmaklarımın ucuna kadar kızardım, sen o cümleyi kurduğuma dua et dedim.Tabi kız kabul etmedi.Sınıftan başka biriyle çıktı.
Liseyi sevdiğim kız bizim mahalledeki lisede ben ise başka liseye kayıt oldum.Gel zaman git zaman (ben unutamıyorum tabi) öss gelip çattı.Bi dersaneye gitme zamanı gelmişti.Dersanede bide ne göreyim onca dershane içinden annem beni
sevdiğim kızın gittiği dershaneye yazdırmış.O sözel ben sayısal dım ama buda bana yetmişti.İkinci günümde birden yanında sürekli bir çocuğun dolaştığını farkettim.Meğersem sözlüsüymüş. O günden sonra onu her gördüğümde yaşadığım bu şeyler aklımdan bir film şeridi gibi geçer.
Hep yüreğimde tatlı bir anı olarak kalıcak.
