Şanlıurfa halkoyunlarının çoğunu davul-zurna eşliğinde oynanan halaylar meydana getirir. Bunun yanında yine davul – zurna eşliğinde oynanan kol oyunları ve köylerde kaval eşliğinde oynanan oyunlar da vardır. Oyunların çoğunda halkın neşesini, yasını, yakarış ve yalvarışlarını,kıskançlığını görmek mümkündür.

Sırmalı puşu : Çok ince ipek yün veya pamuktan dokunmuştur. Beyaz ,krem, koyu kahve gibi renkleri vardır. Kenarları çeşitli renklerden oluşan püsküllerle süslüdür.

Köynek(Gömlek ) : Yöredeki çulhacılar tarafından el tezgahlarında dokunur. Nohutlu veya puanlıdır. Gömlek yakasız olup önden bir karış kadar açıktır. Beyaz ,bej veya krem rengi olabilir.

Şal : Kuşak şeklinde bele sarılır, ikiye katlanarak bağlanır. Çulhacı tezgahlarında elle dokunur.

Kırk düğme yelek : Gabardin kumaştan yapılır, yarım kolludur ve gömleğin üzerine giyilir. Kahverengi tutulan renktir ayrıca yeşil, lacivert, gri renkleri mevcuttur. Yakası yoktur yakada boydan boya nohut büyüklüğünde ipten yapılmış düğmeler vardır. İsmini de buradan almıştır.

Şalvar : Gabardin kumaştan yapılır. Kahverengi, yeşil, gri, lacivert renkleri vardır. Üstü bol altı ayağı saracak şekildedir.

Marhama( mendil ) : Kırmızı ve beyaz renkte olup yerli dokuma işidir.

Çorap : Yünden olup el ile örülmüştür,genelde yünün rengindedir. Mor koyun ve beyaz yünden olanlar tercih edilir.

Yemeni : Yüzü kırmızı renkli olup altı köseledir. Topuksuz olup ağzı geniştir. Kırmızıdan başka siyah, kahverengi, beyaz renkleri vardır.

Genç kız başına “taç” ,evli olanlara ise “köfü” denir. Genç kız başı takı yönünden çok zengindir.

Şalvar : Hemen hemen her renk kullanılır. Paçalar bol olup ayak bilekleri lastikle büzülmüştür.

Ayze(entari) : Kollu robalı ayağa kadar uzanan ve üç eteğin altına giyilen elbisedir.

Üçetek : Kadifeden kollu önü açık yandan yırtmaçlı üç eteği olan astarlı bir giysidir.

Sıhma : Entarinin üzerine giyilen bezden kalınca yapılmış sıcak tutmaya yarayan bir yelektir.

Önlük : Entarinin bel kısmına bağlanır. Yerli tezgahlarda dokunur siyah ve beyaz renkleri vardır ayağa kadar uzanır.

Marhama( mendil ) : Kırmızı ve beyaz renkte olup yerli dokuma işidir.

Çorap : Elde dokunmuş ve beyaz yünden yapılmıştır.

Postal (yemeni) : Yörede elle yapılır kırmızı, kahverengi ve siyah renkli olur genellikle kırmızı rengi kullanılır.

Girani : O yun ağırlamadır ve ritmi çok ağırdır. Oyuncular yan yana dizilerek oynarlar. Başta oynayan kişi oyundaki idareyi sağlar .

Düz : Bu oyuna genelde köy düğünlerinde çok rağbet edilir. Köyde bu oyunu erkekle, evli yaşlı kadınlar birlikte oynar. Şehir düğünlerin de erkekler “erkek düğününde” kadınlar ise “kadın düğününde” oynarlar. Bu oyunda bütün maharet ekip başındadır oyunun bir yerinde çıkıp kendine has figürler yapar.

İki Ayak : Oyun ismini ayağın iki defa öne vurulmasından almıştır. Belli bir hikayesi vardır. Fakir bir çocuğun çok yakını evlenecektir. Düğünde giyebileceği bir şeyi yoktur. Annesi oğlunun üzülmemesi için bir çift çorap örmeye karar verir, o kadar yoksuldur ki ikinci teki örmeye yün temin edemez. Çocuk düğüne tek çorabı giyerek gider çorapsız ayağın görünmemesi için çorap giydiği ayağını ön plana çıkarır. Böyle oynaması çevrenin hoşuna gider o günden beri bu oyunun iki ayak adıyla oynandığı söylenir.

Kımıl : Kımıl ,buğdayların başak verdiği sırada tanelerine dadanıp , öz suyunu emerek öldüren bir böcektir. Oyun da köylünün bu böcekle mücadelesini ifade eder.

Tek Ayak ( Derik ) : Bu oyun çok güzel bir kız için yakılan türküden çıktığı söylenmektedir. Kızın adı Züleyha takma adı ise “Derik” tir. Hangi düğüne gitse o düğün şenlenirmiş. Derik'i seyreden erkekler kızın güzelliğine ve oyununa hayran olurlarmış. Derik in düğünlerdeki oynadığı oyunlardan tek ayak ortaya çıkmıştır.

Terge ( Türkü)-( Türk i Tergi ) : Bu oyuna yörede “Türk-i Baraza” da denir. Genellikle Suruç ovasında halen varlığını sürdüren Alaaddin Aşiretine ait olduğu söylenir. Kardeşliği ve sevgiyi simgeler.

Urfalıyam Ezelden ( Ömer ) : İsminden de anlaşılacağı gibi Ömer isimli bir oyuncudan alınmıştır. Bu zamana kadar bu oyunun gelme sebebi Ömer'in yakışıklı, yiğit, yetenekli güzel oyun oynayıp güzel hoyrat söylemesidir.

Soseh : Bu oyunun bulgur döğmeyle ilgili olduğu söylenmektedir. Ayakların yere vuruluşu ile çıkan seslerin tokmak ile dövme döğülürken çıkan sese ve ritme yakınlığı hemen hissedilir. Oyun sadece erkek veya sadece kız veya karışık oynanabilir.

Gezali : Köylü kızı elinde kovası ile süt sağmaya giderken komşu köyden davul sesi gelir , davul sesine ayak uydurmak için ceylan gibi sağa sola sekerek oynamaya başlar. Böylece gezali oyunu doğmuş olur gezali ceylan demektir kızın ceylan gibi sekmesinden dolayı bu adı almıştır.

Üç Ayak ( Sennik) : Oyun ismini ayak figürlerinden alır. Yalnız kızlar yalnız erkekler yada kızlı erkekli karışık oynanır.

Teşi : Teşi yün ve pamuk eğirmeye yarayan iğ'dir. Kadının ev işlerini sembolize eder. Halay bir sağa bir sola kaydığında Serajeri adını alır. Oyunda ip eğirme , süt sağma, hamur yoğurma gibi ev işleri dile getirilir.

Dinge : Adını davul sesinden almıştır. Avdan dönen baba oğluna annesini sormuş çocuk da babasına annem dın dın a gitti demiş çocuğun böyle söylemesi çevrede ilgi çekmiş o an annesinin oynadığı oyuna dıngey demişler.

Lorke (Abrevey ) : Bir çok adı vardır. Her figürün değişmesiyle farklı bir ad alır. Çok yaygın bir oyundur. Vücut dik olarak ayaklar üzerinde sıçranırsa “dik” aynı tempoyla sağ ve sol ayak üzerinde sıçranırsa “abrevey” adını alır.

Gemi : Özellikle Fırat kenarındaki köylerde oynanır. Salla nehri geçiş yük nakli ve bu işler yapılırken meydana gelmiş kazaları anlatır.

Cezayir : Bir erkek oyunudur. Zurnanın çaldığı Cezayir havası oyuna bir çeşni verir. Sert ayak vuruşları ile oynanır. Trampa , Mozaka adlarını da alır.

Çeçen Kızı : Çok hareketli bir oyundur. Az farkla selman da denir.