KÜLTÜR - SANAT - TARİH - EDEBİYAT

ozzlem · 02-07-2007, 15:11

DEMOKRİTUS

“Çoğu insan en çirkin şeyleri yapar,
Fakat en güzel sözleri söylerler” sözü üzerine notlar.

Demokritus, Leukippos’un öğrencisidir. İ.Ö 460 yılında Yunanistan’ın kuzeyinde bulunan Abdera’da doğduğu, İ.Ö. 370’te yine aynı kentte öldüğü söylenir. İlk çağın en büyük doğa aştırmacılarından biridir. Atom kuramının kurucusudur. Demokritus’a göre evren atomlardan oluşmuştur. “Hiçbir şey yoktan oluşmaz ve yoklukta kaybolmaz” sözünü o çağlarda söyleyebilmiştir.
Demokritus “Çoğu insan en çirkin şeyleri yapar, fakat en güzel sözleri söylerler” sözü ile ne söylemek istemiştir?
Gerçekten de her zaman çirkin şeyleri yapanlar en güzel sözleri mi söylerler?
Yoksa en güzel sözleri söyleyenler her zaman kötü insanlar mıdır?
İyi insan ile kötü insan arasındaki fark nedir?
En güzel söz derken ne demek istemiştir Demokritus?
Birbirimizle iletişimi sağlayan dilimizi çıkarlarımız için kullanmaktan çekinmeyiz. Etrafımıza baktığımızda herkesin güzel sözler ile birbirini kandırdığını görürüz. ‘Güzel söz’leri bir kandırma aracı olarak kullanırız. “Güzel söz yılanı deliğinden çıkarır” ata sözü ile bunu iyice benimsemişizdir.
Gerçekten de ortada o kadar çirkin olaylar varken herkes güzel sözler söyler. Özellikle politikacılar bu konuda ustadır. Kendileri en çirkin şeyleri yaparlar, bunun yanında utanmadan en güzel sözleri de söylerler. Amaçları kandırma ve çıkar elde etme olan politikacılar, en güzel sözleri bulup söylerken, en çirkin şeyleri yapmaktan çekinmezler. Güzel sözleri, yaptıkları çirkin şeyleri kapamak için söylerler. Sadece politikacılar değil yazarlar, şairler, televizyoncular, gazeteciler, vali, kaymakam, baba, anne, kardeş, öğretmen, sokaktaki vatandaş aklınıza kim gelirse çirkin şeyler yapıp güzel sözler söyleyebilirler. Herkesin böyle bir yapıda olmasının tek nedeni, bu saydığım vakaların/insanı msıların çıkarlarıdır. Çıkar; beyin işlevinin, yeterince görevini görmemesi ile kişide oluşan, korku ve kaygıların bir sonucudur. Korku ve kaygı hissi içerisindeki insanımsı, düşünemez ve kendini kavramaktan/ algılamaktan yoksun olur. Kendini kavrayamayan/ algılamayan insanımsı yaptıklarını -çirkin şeyleri- doğal görür. Bu yüzden onursuzdur. Onursuz insanımsı kendi kendini kandırmakla kalmaz etrafında bulunanları da çıkar uğruna kandırır. Kandırmanın en güzel yöntemi karşısındakinin açıklarını bulmaktır. Karşıdakinin açığı, kaygı ve korkudan kaynaklanan eksikliklerdir. Bu eksiklikler beğenilmek, yalnız kalmamak, umut, vb’ dir. Bu duyguları sömürmek kolaydır. Kandırmanın en güzel yöntemi de “güzel söz”lerdir. “Güzel söz söyleyip çirkin şeyler” yapanların amacı paradır. Para hükmetmenin, daha fazla sömürmenin, -sözde- mutluluğun kapılarını açmaktadır insanımsıya. Para insanımsının korkularını ve kaygılarını minimuma indirmektedir.
Peki, iyi ve kötü insan nasıl ayırt edilir.
“Her güzel söz söyleyen kötüdür” denilemez elbette. Düşünen, bilgilenen, toplumun çıkarı/mutluluğu için yaşayan, üretimden, paylaşımdan, sevgiden-doğadan yana olan “insan” her zaman güzel söz söylemeyebilir ama gerçekleri her zaman söyler. Burada bir sözcük karmaşası çıkabilir. “Güzel söz” göreceli bir kavramdır. Biri için “güzel” olan diğeri için “güzel” olmayabilir. “Güzel söz” insanımsıyı/çıkarcıyı ilgilendiren bir kavramdır. İnsanı ilgilendiren “Güzel söz” değil gerçek/doğru olan “söz”dür. İnsan güzeli değil doğru olanı –gerçeği- söylemelidir. Çünkü insan kendi kendini ve başkasını kandırmaz. Gerçek ne ise onu söyler.
İyi insanın sözlerine değil yaşamına bakılmalıdır. İyi insan iyi veya kötü söz söylemek zorunda değildir. İyi insanın yapması gereken “gerçekleri” söylemektir. Gerçeği söylemeyen biri için kötü veya güzel söz söylemesi önemli değildir. Gerçekleri söyleyen insanın yaşamında “çirkin şeyler” yoktur, olmamalıdır. Hayatında “çirkin şeyler” yapanların gerçekleri söylemesinin bir anlamı yoktur. Önemli olan, kişinin gerçekleri söylerken de yaşamında tutarlı olması ve yaşamını bu yolda sürdürmesi gerekir.
Güzel söz söylemek önemli değildir. Önemli olan gerçekleri korkmadan, çıkar beklemeden söylemektir.
Son sözü yine Demokritus’un sözleriyle bitirelim.

Akılda ve bilgide dürüstçe davranan bir insan, aynı zamanda hem yüreklidir, hem doğru düşünüyordur.
Demokritus

Bilgi, ekim yapmakla birlikte güzel şeyler üretir: Kirli şeyler, çalışmadan kendiliğinden meyve verir.
Demokritus

Birbirine benzer akıllar kendi aralarında dostluk kurar.
Demokritus

Aptallar olmayanı arzular; Elde olanlar, geçmişte kalanlara göre çok daha yararlı olsa da, boşa harcanırlar.
Demokritus

Bir insan gerçeği söylemelidir, sözü uzatmamalıdır.
Başkalarından önce kendi yanlışlarını düzeltmek daha iyidir.
Demokritus

Yararlanılan kaynaklar:

Jonathan BARNES, Sokrates öncesi Yunan felsefesi, Türkçesi: Hüsen PORTAKAL, Cem yayınevi, 2004
Abdullah Rıza Ergüven, Evren ve Yaratı, Gerçek sanat yayınları,1990
Macit Gökberk, Felsefe Tarihi, Remzi Kitapevi, 1980
Orhan HANÇERLİOĞLU, “Düşünce Tarihi”, Remzi Kitapevi, 1987

Konu Bilgileri
	Konu Başlığı :: DemokrituS ::	Konudaki Cevap Sayısı 0
	Şuan Bu Konuyu Görüntüleyenler	Görüntülenme Sayısı 179

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder

KÜLTÜR - SANAT - TARİH - EDEBİYAT

:: DemokrituS ::