BAKIŞ AÇISININ KADIN İLE ERKEK ARASINDAKİ İLİŞKİLERE ETKİSİ

İnsanın içgüdüsü kabarınca doyurulması ve karşılan-ması gerekir. Eğer kabarmazsa doyurulması ve karşılanması gerekmez. İçgüdünün doyurulması istendiği zaman bu istek, doyumun gerçekleşmesi için adeta insanı iter. Bu ihtiyacı karşılanmadığı ve gerçekleştirilmediği takdirde insan rahatsız olur sıkıntıya düşer.
İhtiyacı karşılanıp sükun bulunca da sıkıntı ve rahatsızlığı gider. Bu içgüdünün doyurulmaması ölüme yol açmadığı gibi akli, cismani veya nefsi herhangi bir eziyeti de gerektirmez. İçgüdüyü doyurmamaktan kaynaklanan eziyet ancak elem, sıkıntı ve rahatsızlıkla sınırlı kalır. Bu nedenle içgüdülerin doyurulması uzvi ihtiyaçlar gibi kesin bir ihtiyaç değildir. Mutluluğu ve rahatlamayı temin için yerine getirilmesi gerekli bir ihtiyaçtır.
İçgüdü iki nedenden dolayı harekete geçer:

Birincisi maddi vakıa,

İkincisi ise kendisinden çeşitli anlamların çıktığı düşünmedir.

Bu iki sebepten herhangi birisi bulunmazsa içgüdü harekete geçmez. Zira içgüdü organik ihtiyaçlar gibi içten gelen dürtülerle hareket etmez.
Bu iki faktör, bütün içgüdülerde aynı olup aralarında herhangi bir ayırım yoktur. Dindarlık, beka ve nevi içgüdüsünün tümü, ancak harici faktörlerle harekete geçer.
Nevî içgüdüsünün, diğer içgüdüler gibi düşünerek veya maddi uyarıcılar nedeniyle kabardığı zaman doyurulması gerekir.
Bundan dolayı nevî içgüdüsünün doyurulması gerektiği zaman insan, bunun gerçekleşmesi yönünde tasarrufta bulunabilir. Hatta insan, içgüdünün kabarmasına neden olan faktörler üzerinde etkili olabilir. Yani bu ihtiyacını ya karşılar ya da bu içgüdünün harekete geçmemesi için onun önüne engeller koyabilir.
Bu nedenle kadınlara bakmak veya nevî içgüdüsünü harekete geçiren herhangi bir olayı görmek bu içgüdüyü kabartır ve doyurulmasını gerektirir.
Seks ile ilgili hikayeleri okumak, cinsel düşünceyi ilgilendiren fikirleri dinlemek nevî içgüdüsünü kabartır. Kadınlardan ve nevî içgüdüsüne yol açan her şeyden, cinsellikle ilgili fikirlerden uzaklaşmak ve nevî içgüdüsü ile bunu kabartan unsurların arasına engeller koymak içgüdünün harekete geçmesini engeller.
Çünkü maddi bir olay veya cinsellikle ilgili bir düşünceyle tahrik edilmediği sürece nevî içgüdünün kabarması mümkün değildir.