Fâtiha'daki "Hamd âlemlerin Rabbına aittir" âyeti, ulûhiyyetin ikrârıdır.
"Din gününün sahibidir" sözü, âhırete delâlet eder.
"Ancak Sana kulluk eder ve ancak Senden yardım dileriz" âyeti, kader konusunda Cebriyye ve Kaderiyye gibi sapık fırkaların görüşünü nefy ederek her şeyin Allah'ın takdiriyle olduğunu isbât eder.

Fâtiha'ya "Seb'u'l-Mesânî" de denilmiştir.
Bunun sebebleri ise şöyle sıralanabilir:
1. Fatiha yedi âyettir. Bu âyetlerin her biri Kur'ân'ın yedide biri yerine kaimdir. Bu yüzden Fâtiha'yı okuyan kimse, Kur'ân'ın tamamını okumuş gibi ecir ve sevap kazanır.
2. Fatiha Sûresi'nin yedi âyetini okumak üzere ağzını açan kimseye, cehennemin yedi kapısı kapanır.
Bu iki sebeb, Fâtiha'ya seb' (yedi) denilmesinin sebebidir.

Mesânî denilmesinin sebebleri ise:
a. Her namazda en az iki kere okunması,
b. Her rekâtta kendisine fiilen veya hükmen bir başka sûrenin eşlik
etmesi
c. Mekke'de ve Medine'de olmak üzere iki defa nazil olması.
Bu sûreye ayrıca "Salât, Şifâ, Safiye, Esâsü'l-Kur'ân, Kâfiye, Vâfiye, Hamd, Sual, Şükür ve Duâ" gibi isimler de verilmiştir.
Çünkü bu sûrede, bu adlan almayı gerektirecek bütün özellikler vardır.
Fatiha'nın bir adı da "Sûretü'l-Kenz"dır.